Wyjazd na Południe
Po czterech latach bez urlopu i utrzymującej się wszechobecnej bryndzy finansowej, zapadła decyzja. Urlop musi wreszcie się odbyć. Nieważne, że namiot jest dziurawy, aparaty fotograficzne zepsute, a sakiewka pusta - wyjeżdżamy. Chcieliśmy wybrać coś ciekawego, coś co będziemy długo wspominać. Wybraliśmy wycieczkę do Południowych Włoch autostopem. Jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma.
Przejazd tzw. okazją przez kraje, w których taki sposób podróżowania był praktykowany już od lat siedemdziesiątych jest prawdziwą przyjemnością. Kierowcy nie boją się podwozić autostopowiczów i kolejne kilometry przebywa się bardzo szybko. Nie jest większym problemem dotarcie do oddalonych od głównych szlaków komunikacyjnych ciekawych miejsc, do których nie docierają nawet środki miejscowej komunikacji.
Niestety końcowy etap podróżowania nie był już tak extra. Poruszanie się po prowincjonalnych bezdrożach okazało się niebywale bardziej skomplikowane niż jazda autostopem autostradami europy. Cały jeden dzień spędziliśmy na pustynnym kamienisku, na którym nie było ani jednego drzewa, ani innego cienia. Jak na złość dopadła nas tam ulewa, a żaden z przejeżdżających mieszkańców nie miał odwagi żeby zabrać ze sobą przemoczoną parę.
W drugim tygodniu była taka straszna burza, że wszystko nam kompletnie zalało. Canon 50D i kamera Kodak uległy kompletnemu zniszczeniu. Straciliśmy ostatecznie możliwość robienia zdjęć i filmów co było ostatnią nic nie kosztującą rozrywką. Inwestując kupę kasy w transport wybraliśmy się do zakładu naprawczego w odległosci jakieś 50 kilometrów, który odesłał nie pytając nas o zdanie sprzęt do centrali w stolicy na trzy tygodnie (ostatecznie dosyłali nam go do Polski kurierem). Spłukani do ostatniego grosza prawie z płaczem ostatecznie wróciliśmy do kraju i jakoś nie palimy się szczególnie do powtórzenia takiej wycieczki.